podróż do świata, który zniknął

Elektrociepłownia Szombierki

Budowę Elektrociepłowni Szombierki rozpoczęto po zakończeniu I wojny światowej. Początkowo zakład planowany był jako fabryka prochu, jednak obiekt zaadaptowano dla potrzeb elektrowni. Zakład otwarto 29 listopada 1920. Podczas najlepszego okresu w historii  – ok. 1930 roku – w elektrowni pracowało ponad 900 osób. Była to wówczas jedna z największych elektrowni w Europie. Elektrownia Szombierki była jednym z pierwszych zakładów, które po wkroczeniu Armii Czerwonej do Bytomia w 1945 r. rozpoczęły działalność. Jest to zasługa pracowników, którzy pomimo ewakuacji większości kierownictwa doprowadzili do rozruchu. W tym samym roku oddziały Armii Czerwonej zdemontowały część urządzeń i wywiozły je w głąb Rosji. W latach 1947–1948 zamontowano 3 kotły, oraz zachowane do dziś dwa turbozespoły typu Skoda-35 MW. Dzięki temu w 1955 roku osiągnięto moc 108 MW, co czyniło Szombierki jedną z największych elektrowni w kraju. W latach 70. przekształcono ją z elektrowni kondensacyjnej w elektrociepłownię. W latach 1995–1998 EC Szombierki zakończyła wytwarzanie energii elektrycznej. Później obiekt był źródłem rezerwowo-szczytowym systemu ciepłowniczego miasta. Wygaszenie produkcji w zakładzie nastąpiło w październiku 2011 roku.